เช้านี้ พระเยซูเจ้าทรงถามฉันว่า “วาเลนตินา ลูกรัก วันนี้ลูกจะมาที่ห้องชั้นบนของเราไหม?”
ฉันตอบว่า “พระเยซูเจ้า ฉันอยากไปที่ห้องชั้นบนของพระองค์ค่ะ แต่ฉันไม่คู่ควร”
พระองค์ตรัสว่า “ถ้าลูกไม่คู่ควร เราคงไม่เชิญลูก เราอยากให้ลูกมาปลอบโยนเรา มาอยู่ต่อหน้าเรา เพื่อให้เห็นว่าเราต้องทนทุกข์เพื่อมนุษยชาติเพียงใด และการถูกตรึงกางเขนของเรานั้นเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไร”
ต่อมา ขณะที่ฉันกำลังคุกเข่าอยู่ในโบสถ์ระหว่างมิสซาวันอาทิตย์ พระเยซูเจ้าทรงตรัสว่า “อย่าแตะต้องเงินสกปรกเมื่อถึงเวลาเก็บเงินบริจาค”
“ทันทีที่พระสงฆ์เดินมายังพระแท่น ให้ลูกขึ้นมาหาเราที่ห้องชั้นบน แต่ก่อนจะมา จงสำนึกผิดในทุกสิ่งที่ลูกได้ล่วงเกินเราในสัปดาห์นี้”
พระเจ้าทรงเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง แม้แต่เรื่องเล็กน้อย พระองค์ทรงเห็นว่าฉันรู้สึกหดหู่ใจเพียงใดในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา
ฉันกล่าวว่า “พระองค์เจ้าข้า ฉันขอโทษที่รู้สึกหดหู่ค่ะ”
ยังมีเรื่องเล็กน้อยอื่นๆ อีก แต่สิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นการล่วงเกินต่อพระเจ้าทั้งสิ้น
พระองค์ตรัสว่า "จงกล่าวคำสำนึกผิดจากหัวใจของลูก และขอให้เราเมตตา"
ฉันจึงทำตามที่พระองค์ทรงขอ และทันใดนั้น ฉันก็พบว่าตัวเองอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
พระองค์ทรงคร่ำครวญถึงโลกนี้อีกครั้ง และตรัสว่า “โลกไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น แต่กลับแย่ลงเรื่อยๆ ความมืดมนของบาปกำลังปกคลุมเส้นขอบฟ้าของโลก ผู้คนมองหาแต่ความบันเทิง โดยไม่กังวลถึงวิญญาณของตนเองเลย”
ฉันกล่าวว่า “พระเยซูเจ้า ฉันเสียใจค่ะ แต่อาจเป็นเพราะพวกเขาไม่เข้าใจ บางทีพระองค์อาจจะประทานพระจิตเจ้าให้แก่พวกเขามากขึ้น เพื่อส่องสว่างในวิญญาณของเขา ให้พวกเขาได้เข้าใจ”
พระองค์ตรัสว่า “เราปรารถนาให้พวกเขากลับใจและมาหาเราด้วยตนเอง”
พระองค์ยังทรงตรัสถึงเรื่องสงครามและความวุ่นวายทั้งหมดในโลกนี้
พระองค์ตรัสว่า “รัสเซีย รัสเซียไม่ยอมแพ้ พวกเขาดื้อรั้นมาก”
พระเยซูเจ้าตรัสว่า “เรารู้ว่าเจ้าต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมากเพื่อเรา เราซาบซึ้งใจจริงๆ แต่ไม่ต้องกังวลไป เจ้าและเราจะได้เข้าสู่ยุคใหม่แห่งสิ่งมหัศจรรย์ในเร็วๆ นี้”
ฉันพูดว่า “พระองค์เจ้าค่ะ พระองค์ตรัสแบบนั้นเสมอ แล้วสิ่งมหัศจรรย์นั้นจะมาถึงเมื่อไหร่คะ?”
“มันจะมาถึง—แล้วเจ้าจะได้เห็น” พระองค์ตรัส