Matapos makarinig ng ilang malulungkot na balita, nakaramdam ako ng depresyon at pag-aalala. Bigla na lang, nagpakita ang Ating Panginoong Hesus sa mismong harap ko, mukhang napakabata at nakasuot ng isang Papal Tiara sa Kanyang Ulo. Ito ang mismong Papal Tiara na nakita ko sa mensahe noong ika-7 ng Setyembre 2025 (tingnan sa ibaba), na kumikinang sa pamilyar na mga kulay na ginto at pula.
Pagkatapos ay lumapit nang husto ang Panginoong Hesus sa akin, at niyakap ako nang mahigpit mula sa aking kanang bahagi. Ang Kanyang ngiti ay naglalabas ng kabutihan. Habang niyayakap ako nang malapit ng Ating Panginoon, isang alon ng kapayapaan ang dumaan sa aking katawan at isipan, na tila ba muli akong isinilang. Ang lahat ng pagkabalisa at pag-aalala ay ganap na lumisan sa akin.
Itinuro ko ang Papal Tiara sa Kanyang ulo at sinabi, “Panginoon, iyan ay katulad ng suot ng Papa na nakita ko sa Vatican!” Nagulat ako na makita ang parehong Papal Tiara sa ulo ng Ating Panginoon.
Siya ay nakangiti at sa isang mahinang tinig, sinabi Niya, “Ako iyon!”
Sinabi ko, “Panginoon, maaari Kayong magsuot ng kahit ano, maaari Ninyong gawin ang lahat, Kayo ay Diyos, Makapangyarihan!”
Sinabi Niya, “Ako ay kasing-lambing ng isang ama at ina. Nakikita mo, kaya kong gawin ang lahat.”
Sinabi ko, “Panginoon, puno Kayo ng mga sorpresa. Sino ang makahihigit sa Inyo? Kayo ay kamangha-mangha, na hindi sapat ang aking papuri sa Inyo.”
Hindi mo kailanman malalaman kung ano ang plano ng Diyos. Siya ay laging puno ng mga sorpresa.
Sa sandaling iyon, napagtanto ko na ang Papa na nakita ko sa Vatican sa mensahe noong ika-7 ng Setyembre 2025 ay hindi mula sa mga nakaraang panahon, kundi tunay na ang Ating Panginoong Hesus Mismo, na nakasuot ng mismong Papal Tiara.
ika-7 ng Setyembre 2025
Ang Katamisan ni Papa Leo XIV
Kagabi, habang nagdarasal ako at nagliligpit pa ng aking kusina at naghuhugas ng mga pinggan, sinabi ng aking Anghel na Tagapangalaga, “May darating na mensahe. Kailangan mong magdasal dahil nais ng Langit na bigyan ka ng isang mensahe.”
Ngayong umaga, pagkalipas lang ng alas-sais, sinimulan ko ang aking mga panalangin para sa umaga at inialay ang aking mga handog sa Panginoon. Habang nagsisimula akong magdasal ng Angelus, nagpakita ang Anghel ng Panginoon. Sinabi niya, “Ipinadala ako ng ating Panginoon upang sabihin sa iyo na kailangan mong sumama sa akin.”
Lagi kong iniisip na dadalhin ako ng Anghel sa Purgatoryo upang makita ang mga Banal na Kaluluwa. Gayunpaman, sa loob ng napakaikling panahon, sa aking lubos na pagkagulat, natagpuan ko ang aking sarili kasama ang Anghel sa St. Peter’s Basilica, mismong sa harap ng pangunahing Altar kung saan nagdiriwang ang Papa ng Banal na Misa.
Napakaganda nito kaya napasinghap ako at nagsabing, “Ito ang Vatican! Wow!”
Sinabi ng Anghel, “Isa itong sorpresa para sa iyo! Nais ng ating Panginoon na narito ka ngayon upang masaksihan ang isang magandang bagay.”
Bigla, habang papalapit kami sa pangunahing Altar sa St. Peter’s Basilica, naroon ang isang napakagandang Papa, na may suot na matayog na Papal Tiara sa kanyang ulo, hindi Mitre na suot ngayon. Ang Papang ito ay mula sa mga lumipas na panahon, ngunit hindi ipinahayag ng Anghel ang kanyang pangalan sa akin. Nakatayo siya roon habang maraming mga pari na nakasuot ng pinakamagagandang vestments ang naglilingkod sa kanya.
Ang Papa, habang nakataas ang mga kamay, ay may hawak na dalawang piraso ng tinapay, isa sa bawat kamay. Sinabi niya sa isang pari, “Bigyan mo ako ng matamis na alak. Ibuhos mo sa tinapay na ito ang matamis na alak mula kay Papa Leo na gusto kong matikman.”
Bumalik ang pari, dala ang isang napakagandang Kalis at ibinuhos ang purong pulang alak sa tinapay gaya ng hiniling ng Papang ito.
Tinikman ng Papa ang bawat isa sa dalawang piraso ng tinapay at kumain nang kaunti mula sa mga ito. Sinabi niya pagkatapos, “Gusto ko pa! Ibuhos mo pa ang matamis na alak mula kay Papa Leo.”
Bumalik muli ang pari at muling nagbuhos ng alak sa bawat isa sa mga tinapay. Tinikman at kumain muli ang Papa ng maliit na piraso ng tinapay, at pagkatapos ay humiling siya sa ikatlong pagkakataon, “Bigyan mo pa ako ng matamis na alak. Ibuhos mo pa ang matamis na alak mula kay Papa Leo sa tinapay na ito. Gusto ko pa dahil napakatamis nito mula kay Papa Leo.”
Bago tumalikod at lumakad palayo dala ang Kalis, sinabi ng pari, “Hindi ko kayang gawin nang tatlong beses, dalawang beses lang.”
Hindi ko nakita si Papa Leo. Ang Papang ito ay napakaganda ng bihis sa isang pulang cape na may masalimuot na burda, na pinalamutian ng kislap ng ginto. Napakalapit namin ng Anghel sa kanya, habang ang Papa naman ay nakaharap sa mga tao.
Ang tinapay sa kanyang mga kamay ay medyo malaki, parang baked roll, parisukat ang hugis, at may palaman sa loob. Ang matamis na alak ay kumakatawan sa kabutihan sa espirituwal na aspeto.
Ngayon, habang nasa Banal na Misa, sinabi ko, “Panginoong Hesus, anong isang pribilehiyo.”
Sinabi ng ating Panginoong Hesus, “Valentina, hindi ko ibinibigay ang pribilehiyong ito sa iba, kundi sa iyo — ito ay isang espesyal na regalo mula sa Akin. Alam mo ba kung bakit sinabi ng Papa na gusto niya ng mas matamis na alak mula kay Papa Leo? Alam mo ba kung gaano Ako kasaya kay Papa Leo?”
“Liligtasin niya ang Vatican, at ililigtas ang Simbahan mula sa kasamaan,” at pagkatapos, sa isang kumpas ng Kanyang kamay, sinabi ng ating Panginoon, “At ililigtas niya ang Roma.”
“Ang katamisan na nagmumula kay Papa Leo ay kumakatawan sa mga mabubuting bagay na ginagawa niya gaya ng ipinakita ng Papa (mula noong unang panahon). Napakabuti niyang Papa.”
Sinabi ko, “Panginoon, napakataas ng aking espiritu ngayon dahil nakapunta ako sa Vatican! Panginoon, bakit hindi Niyo na lang ako iniwan doon dahil gustong-gusto ko ito, sobrang saya ko? Napakatahimik doon.”
Habang nasa Vatican, nakaramdam ako ng napakaraming buhay at kapayapaan.
Pinagmulan: ➥ valentina-sydneyseer.com.au