Αγαπητά μου παιδιά,
Είστε περισσότερο τα παιδιά Μου από ότι των γονιών σας; αγαπώ σας, είστε Έμοι, και στον Ουρανό θα είναιτε πλήρως τα παιδιά του Πατέρα μου Ουράνιου, οι αδελφοί Μου, και η υπερφυσική οικογένεια θα είναι η αληθινή σας οικογένεια. Στον Ουρανό, οι γονείς σας στη Γη θα είναι οι αδελφοί σας στον Θεό, και όλοι θα με τιμήσετε ως τον πιο εξαιρετικά Σωτήρα και Λυτρωτή σας, τον Πρεσβύτερο Αδερφό σας, τον καλύτερο μεταξύ σας, και δεν θα σταματάτε ποτέ να μιμηθείτε Μενά, να είστε ίσοί με Εμένα ανυψώνοντας Με στον Ουρανό.
Είμαι ο Θεός σας, και ταπεινώθηκα για να γίνω όπως εσείς, άνθρωπος, ακόμα κι αν είμαι ο Δημιουργός σας, ο μόνος και αληθινός Παντοκράτορας.
Είμαι ο Θεός σας, και το λέω ξανά επειδή εσείς, τα κτίσματα Μου, τείνετε να Με αντιμετωπίζετε ως ίσο με εσάς; Μας προσφωνήστε ανεπιφορτιστικά, με σεβασμό, φυσικά, αλλά δεν θα προσφωνούσατε τον Πάπα ή τον βασιλιά σας ανεπιφορτιτικά. Η Καθολική θρησκεία σας διδάσκει: (1ο και 2ο Εντολή) «Θα λατρεύετε και αγαπήσετε έναν Θεό τέλεια» και «Θα σεβάζετε το ιερό Όνομά Του, αποφεύγοντας την βλασφημία και τους ψευδείς όρκους.» Τι είναι η λατρεία; τι είναι ο σεβασμός; Η λατρεία εκφράζεται με έναν κούλτο λατρίας, δηλαδή μια μορφή λατρείας που αποδίδει μόνο στον Θεό; Έτσι αξίζει απεριόριστο σεβασμό, κατάλληλη στάση και γλώσσα που ταιριάζει στην ανεπανάληπτη Μεγαλείο Του.
Αγαπητοί μου Παιδιά, αφήνω αυτή την δήλωση για τη μελέτη σας; σκέφτεστε το, αναλύετε το, δείτε πώς μπορείτε να κάνετε καλύτερα από ό,τι κάνειτε, μιλάτε Μοῦ πιο σεβασμότατα από όσο κάνετε, υπηρετείτε Με σαν οι καλύτεροι δούλοι θα υπηρετούσαν τον καλύτερο των Κυρίων — τους καλύτερους, ναι, αλλά και τους Πιο Δυνατούς, τους Πιο Δίκαιους και τους Πιο Μαγνητικούς.
Ναι, τα παιδιά μου, σκέφτεστε ότι γονυπετείτε μπροστά στον Βασιλιά των βασιλέων και ότι είσθε τόσο μικρά που δεν μπορείτε για στιγμή να φανταστείτε τον εαυτό σας ως συγκρίσιμο με αυτόν — εσύ που είναιτε τόσο μικρός, τόσο ταπεινός — και όμως ναι, είναι πραγματικά εσύ που σταθείτε μπροστά του, αλλά Είναι τόσο υπέρτερος από εσάς ώστε να τολμείτε να εκφωνήσετε μια μόνη λέξη. Παρ' όλα αυτά, Εκτάνει τα χέρια Του προς εσάς, σας παρηγορεί, σας χαμογελάει, κάνει τον εαυτό του μικρό για να μην σας τρομάξει; αλλά εσύ, γνωρίζοντας ποιος είναι πραγματικά, μένετε σεβασμότατοι ενώ γεμίζετε θαυμασμό και δεν παύετε ποτέ να νιώθετε μικροί μπροστά στη Τηλεία Του.
Μελετάτε αυτό, τα παιδιά μου, οι μικρότεροι αδερφοί μου, και πάρτε τους Αγίους σαν παράδειγμα, που άφησαν πίσω πολλά γραπτά. Ήταν γνωστοί σε κάποιο βαθμό; ήταν πάντα συνείδητοι της μεγάλης διαφοράς μεταξύ θεϊκής Τηλείας και ανθρώπινης μικρότητας, των αμαρτιών τους, της ανάγκης για αυτόν, για χωρίς αυτόν δεν ήταν τίποτα. Όλη η δύναμή τους έρχονταν από αυτόν, η γνώση τους έρχονταν από αυτόν, η σοφία τους επίσης; όλα τα δώρα τους έρχονταν από αυτόν και ο σεβασμός τους για αυτό τον εξαιρετικό Κυρία τους γεμίζε με σεβασμό, εξάρτηση, λατρεία και μια σταθερή αίσθηση της παρουσίας Του.
Είναι αληθές ότι η Αγία Καθολική Εκκλησία έχει πάντα ανατρέφει τα παιδιά της σε αυτό το πνεύμα λατρείας και προτεραιότητας για όλα όσα σχετίζονται με τον Θεό, αλλά από τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού, οι ηγέτες της Εκκλησίας έχουν ενθαρρύνει τους πίστους να ψάξουν μια φαινόμενως μεγαλύτερη εγγύτητα με τον Παντοδύναμο Θεό μέχρι το σημείο που έχει μειωθεί αυτή την απαραίτητη σεβασμό, εκείνη τη βασική ευαισθησία σε οποιαδήποτε σχέση μεταξύ ενός Υπερτερού και ενός υποτελούς, και ο Κύριος μας έχει συχνά ληφθεί ελαφρά, αντιμετωπίστηκε ως ίσοι, και τότε, καθώς η συνήθεια καθίσταται, δεν θεωρείται πλέον άπειρα Διαφορετικός από τους κοινούς θνητούς. Οι πίστοι σπάνια κάνουν στάση κατά τη Θειά Λειτουργία; ξεχνούν να γονυκλιστούν, που είναι μια στάση λατρείας; παίρνουν το Παναγιότερο Ευχαριστικό με τα χέρια τους, ενώ ο Κύριος, την πρωινή του Ανάστασης, είπε στη Μαρία Μαγδαληνή στον κήπο κοντά στο τάφο όπου δεν ήταν πλέον: «Μη μου απτόμαστε».
Οι πίστοι — εσείς, τα παιδιά μου, που ανήκετε στους πίστους μου — δεν πρέπει να παίρνουν το Παναγιότερο Ευχαριστικό με τα χέρια τους. Λέγω αυτό ξανά και ξανά: χέρια που δεν έχουν μυρισθεί από τον Ιερό Τάγμα των Αγίων Ταξείων δεν είναι εξουσιοδοτημένα να απτώνται του Ιερού Μυστηρίου της Ευχαριστίας. Μόνο οι ιερείς κατέχουν αυτή την εξουσία, και οι πίστοι πρέπει να μην παίρνουν τη θέση τους; και εκείνοι από αυτούς που εμπιστεύονται το Παναγιότερο Ευχαριστικό στους πίστους βρίσκονται σε λάθος δρόμο.
Είμαι ο Θεός, και όπως γινόμουν άνθρωπος, δεν έχασα κανένα από τα χαρακτηριστικά Μου. Είμαι ο Αδελφός σας; Σας κάνω να με προσέλκυσω, και θα είστε τέλειοι Μαζί μου στον Ουρανό, όπου θα απολαύσετε όλα τα χαρακτηριστικά της Θεότητάς Μου. Στο Παράδεισο, θα είστε τέλειοι όπως εγώ είμαι τέλειος; Θα συμμετέχετε στην Θεότητα Μου, και σας δημιούργησα για τον Ουρανό. Στο Παράδεισο, θα έχετε φτάσει στο Στόχο της ύπαρξής σας, και θα βλέπετε την γήινη κατάσταση σας όπως ένα δέντρο βελανιδιάς βλέπει το καρύδι του.
Προσπαθήστε να μιμηθείτε τις αρετές Μου — τη μακροθυμία Μου, την πραότητα Μου, την ταπείνωσή Μου — και θα σας δεχτώ στον Ουρανό με το Φιλί του Θεού για τον εαυτό Του. Η παρουσία σας στη γη, ένας τόπος προετοιμασίας μακριά από τη πραγματικότητα για την οποία δημιουργήθηκατε, είναι απαραίτητη, και παραμένω μαζί σας μέσω της Αγίας Ευχαριστίας να σας δώσω την δύναμη της αγιότητας, την δύναμη της Ζωής Μου μέσα σε εσάς, με όλες τις ιδιότητες του, όλες τις αρετές του και όλη τη ζωτικότητά του.
Αυτή η εβδομάδα είναι η Εβδομάς του Παθους Μου; ζήστε την πλήρως, ενωμένοι μαζί Μου. Τα Ευαγγέλια είναι αληθή, αλλά δεν αναφέρονται σε όλα τα πάθημα, τις υβρίδες, τις ασέμνες πράξεις και τους κατηγορισμούς των οποίων ήταν η άθοος Θύμα κατά εκείνων των απεραντοίωρων ωρών αδικίας και σκληρότητας που μου επιτέθηκαν.
Αυτή είναι η πιο σημαντική εβδομάδα του χρόνου; προσευχήστε για τον κόσμο που είναι τόσο αδιάφορος, για την αποστασιακή χώρα σας και για tantos απίστους που δεν γνωρίζουν ή έχουν ξεχάσει τι βρίσκεται σε παίκτο κατά τη διάρκεια αυτής της Αγίας Εβδομάδας. Το Πάθος Μου επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο επειδή κάθε Μεσσα είναι η ανανέωση στο χρόνο σας του γεγονότος που συνέβη πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, και κάθε εβδομάδα Παθους είναι η ανανέωση στο χρόνο σας αυτούς Αγίου Θυσία που προσφέρθηκε από τον Θεό στον Θεό για την άφεση των αμαρτιών σας και τη δεκτή σας εισοδήσετε στη Παράδεισο.
Μην μένετε ουδέτεροι; προσφέρτε εαυτούς στον Θεό μαζί Μου; ξεχάσετε εαυτούς όπως έχασα και εγώ εμαυτό μου; και το κλειδί λόγος αυτού του Παθους είναι αυτό που είπα στις γυναίκες της Ιερουσαλήμ που κλαίαν όταν με έβλεπαν, πάσχοντας, περνώντας μπροστά τους φέρνοντας τον Σταυρό Μου: «Μην κλαιτε για εμένα, αλλά κλάιτε για εσάς και για τις αμαρτίες σας!»
Η αγιασμός σας είναι η μέριμνα μου· η αγάπη σας προς τον πλησίον σας είναι απαραίτητη για να το επιτευχθεί, και εύλογος είστε, τα παιδιά μου αγαπημένα, εσείς και οι αγαπητικοί σας, στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος †. Να γίνει.
Ο Κύριός σου και ο Θεός σου
Πηγή: ➥ SrBeghe.blog