Drogie dzieci, Maryja Niepokalana, Matka wszystkich Narodów, Matka Boga, Matka Kościoła, Królowa Aniołów, Pomocy Grzesznych i Miłosierna Matka wszystkich dzieci ziemi — oto, dzieci, Ona przychodzi do was ponownie tego wieczoru, aby was kochać i błogosławić.
Moje maleństwa, Moje dzieci, mówię wam raz jeszcze: „DUSZA JEST KRÓLOWĄ! SŁUCHAJCIE DUSZY, POZWÓLCIE JEJ PANOWAĆ, NIE TŁUMCIE JEJ. ONA JEST WASZYM NAJWIĘKSZYM SOJUSZNIKIEM, JEST WYPEŁNIONA BOGIEM, JEST SAMYM BOGIEM!”
Ach, Moje dzieci, gdybyście tylko powrócili, tak jak kiedyś, do chwili spokoju — to właśnie w takich chwilach dusza wyraża siebie, a Bóg objawia Siebie w najsłodszy i najbardziej przekonujący sposób.
No już, Moje dzieci, na co czekacie? Prawdę wam mówię, że jeśli to zrobicie, nie będziecie mogli bez tego żyć, ponieważ poczujecie pokój, który was wypełni, a następnego dnia ten pokój was otuli; będziecie się uśmiechać, z rozluźnionymi twarzami i łagodnym spojrzeniem; będziecie piękni — a wiecie dlaczego? Ponieważ pozwoliliście duszy — Samemu Bogu — wyrazić Siebie tak, jak pragnie.
No już, dzieci, czasy tego wymagają — czy nie widzicie, jak złe są te czasy? Czy nie widzicie, ile jest konfliktów, ile zamętu?
Nie odwracajcie się od siebie nawzajem; odwracając się, nigdzie nie dotrzecie. Musicie się zjednoczyć, ponieważ w trudnych czasach jedność pomoże wam w cierpieniu; w przeciwnym razie pogrążcie się w najgłębszej samotności.
Słuchajcie tej Matki, która was kocha; nie gonijcie wiecznie za marnością — to nie ma celu. Pielęgnujcie miłość Boga; zróbcie w swoich sercach miejsce dla waszego Pana Jezusa Chrystusa, aby On mógł zająć pierwsze miejsce. Przywitajcie Go tak, jak na to zasługuje, a wtedy zrozumiecie wszystko, co wam powiedziałam.
Spieszcie się — nie czekajcie dłużej!
Wiem, że się powtarzam, ale to jest właśnie to, co matka musi zrobić, aby jej dzieci mogły zrozumieć!
CHWAŁA OJCU I SYNOWI I DUCHOWI ŚWIĘTEMU
Daję wam Moje Święte Błogosławieństwo i dziękuję wam za słuchanie Mnie.
MÓDLCIE SIĘ, MÓDLCIE SIĘ, MÓDLCIE SIĘ!
JEZUS UKAZAŁ SIĘ I RZEKŁ
Siostro, to Jezus mówi do ciebie: BŁOGOSŁAWIĘ CI W MOJEJ TRÓJCY, KTÓRĄ JEST OJCIEC, JA SYN I DUCH ŚWIĘTY! AMEN.
Niech On zstąpi, otulający, świetlisty, tchnący życiem i uświęcający, na wszystkie ludy ziemi, aby zrozumiały, że pozostawanie daleko ode Mnie nie będzie przyjemne.
Dzieci, Ten, kto do was mówi, jest dla was wszystkim — tak, to Ja, Jezus Chrystus!
Widzicie, nie możecie pozostawać daleko ode Mnie, ponieważ jesteśmy jednością; między Mną a wami istnieje dawanie i otrzymywanie. Często to Ja daję więcej niż wy, ale nie budzi to we Mnie urazy; nadal daję wam, tak jak robiłem to zawsze, całą Moją miłość, która wypływa z Mojego Najświętszego Serca niczym nieskończone źródło.
Chodźcie, dzieci moje, chodźcie, przyjdźcie i czerpcie z tego źródła; nie wiecie tego, ale Moje źródło jest dobre — jest pełne miłości!
Chodźcie, czekam na was, a jeśli przyjdziecie, nie będę wam wypominać, że nie przychodziliście przez długi czas; przeciwnie, powitam was z całą Moją miłością, jak gdybyście przychodzili do Mnie każdego dnia.
Co powiecie — czy jestem dobrym człowiekiem? Oczywiście, że tak; jestem Synem Bożym, waszym bratem, Tym, który pragnie dla was tylko miłości. A jednak sprawiacie Mi nieskończony smutek — i wiecie dlaczego? Ponieważ widzę, że nie potraficie kochać się nawzajem jak bracia i siostry. Ale wierzcie Mi, tak nie powinno być, gdyż jesteście dziećmi tego samego Ojca; dla Ojca jesteście cząstkami Jego serca — zachowajcie to mocno w swoich umysłach.
Moja miłość do was nie ma końca; bądźcie ze Mną aż do końca świata!
BŁOGOSŁAWIĘ WAS W MOJEJ TRÓJCY, KTÓRĄ JEST OJCIEC, JA SYN I DUCH ŚWIĘTY! AMEN.
MATKA BOŻA BYŁA UBRANA CAŁKOWICIE NA NIEBIESKO, NA GŁOWIE MIAŁA KORONĘ Z DWUNASTU GWIAZD; W PRAWEJ RĘCE TRZYMAŁA ZŁOTY BERŁO, KTÓRE EMITOWAŁO ŚWIATŁA RÓŻNYCH KOLORÓW, A POD JEJ STOPAMI ZNAJDOWAŁA SIĘ ŚCIEŻKA OŚWIETLONA NIEBIAŃSKIM BLASKIEM, FLANKOWANA ROZLEGŁYMI POLAMI KOLOROWYCH KWIATÓW.
JEZUS UKAZAŁ SIĘ W SZACIE MIŁOSIERNEGO JEZUSA; GDY TYLKO SIĘ POJAWIŁ, KAZAŁ NAM ODMÓWIĆ MODLITWY PAŃSKIEJ, NA GŁOWIE MIAŁ TIARĘ; W PRAWEJ RĘCE TRZYMAŁ ŁAŃCUCH, A U JEGO STÓP ZNAJDOWAŁ SIĘ ŁUK BOŻEJ WOLI, OZDOBIONY BIAŁYMI KWIATAMI; NIEKTÓRE DZIECI PRZECHODZIŁY PRZEZ NIEGO, PODCZAS GDY INNE WAHAŁY SIĘ.
OBECNI BYLI ANIOŁOWIE, ARCHANIOŁOWIE I ŚWIĘCI.
Źródło: ➥ www.MadonnaDellaRoccia.com